Bardzo długo nas nie było. Cisza na blogu (z mojej strony) była związana z rekordami dydaktycznymi jakie bije w tym semestrze. Naprawdę, takiej ilości zajęć jeszcze nigdy nie miałem. Na szczęście niedługo będę miał trochę więcej czasu. A przynajmniej taką mam nadzieję.

Maciek też się nie nudził, ale o tym na pewno sam napisze.

Dzisiejsza spraw dotyczy świeżego (wczorajszego – 10 stycznia 2017) wyroku  w sprawie Osmanoğlu i Kocabaş przeciwko Szwajcarii.

Problem dotyczy dwóch muzułmańskich uczennic szwajcarskiej szkoły, które miały 9 i 7 lat. Rodzice odmówili posyłania ich na basen.

Nauka w publicznej szkole w Szwajcarii przewiduje obowiązkową naukę pływania na basenie w koedukacyjnych grupach. Nieposyłanie dziecka na obowiązkowe zajęcia szkolne (a takim jest również nauka pływania) wiąże się z surowymi karami pieniężnymi.

Skarżącymi są rodzice dziewczynek, którzy zdecydowali się przeciwstawić temu obowiązkowi. Zostali oni ukarani grzywną w wysokości 1 400 CHF (około 1 292 EUR) za uchybienie obowiązkom rodzicielskim.

Przed ETPC podnosili, że są muzułmanami i obowiązkowy udział córek w koedukacyjnych zajęciach z nauki pływania narusza ich wolność myśli sumienia i wyznania, gwarantowaną przez art. 9 EKPC. Ich zdaniem nałożona na nich grzywna nie miała podstawy prawnej oraz była nieproporcjonalna.

Trybunał stwierdził, że szkoła odgrywa szczególna rolę w procesie społecznej integracji, szczególnie gdy dotyczy dzieci pochodzących z innych krajów. Pełna edukacja ułatwia skuteczną, społeczną integrację w zgodzie z lokalnymi zwyczajami. Wynikający z takiej edukacji interes dziecka ma pierwszeństwo przed życzeniem rodzica, aby jego córki nie uczestniczyły w zajęciach z nauki pływania w mieszanych grupach.

ETPC uznał też, że uczęszczanie na wspomniane lekcje miało nie tylko nauczyć dzieci pływać, lecz przede wszystkim brać udział w aktywnościach wspólnie z innymi uczniami, bez wyjątków wynikających z ich pochodzenia czy religijnych lub filozoficznych przekonań rodziców (§98).

Poza tym, sędziowie zauważyli, że władze szwajcarskie przewidziały szereg udogodnień dla skarżących tak, aby zmniejszyć wpływ uczęszczania dzieci na zajęcia z nauki pływania na przekonania religijny ich rodziców. Ułatwienia obejmowały, między innymi możliwość noszenia burkini oraz wniesienia odwołania od decyzji właściwych organów krajowych (§101).

Dlatego też, ETPC uznał, że nie doszło do naruszenia art. 9.

Bardzo mi się podoba wnioskowanie i argumentacja Trybunału w tej sprawie. ETPC dostrzega konieczność społecznej integracji dziecka cudzoziemców w zgodzie z lokalnymi zwyczajami. Celem takiego działania ma być zapobieganie wykluczeniu. Pozostaje to także w zgodzie z wymogami wynikającymi z wyznawanej religii, umożliwiając np. noszenie burkini.

– Jakub Czepek

Reklamy